Humanisten moeten meer doen op het speelveld dan vanaf de tribune

Als humanisten, die autonomie hoog in het vaandel hebben staan, willen we zelf onze verantwoordelijkheid nemen. Daarvoor is noodzakelijk dat we van de tribune naar het speelveld verhuizen. Als voetbalsupporters dat doen is dat een slechte zaak, maar als burgers het maatschappelijke speelveld betreden kan de wedstrijd pas echt beginnen.

Geplaatst op maandag 11 juni 2007

Reacties

Het is van het grootste belang dat we ons op het maatschappelijke speelveld vertonen. Het belang zit hem in de eerste plaats in het brengen van 'evenwicht'. Het evenwicht, dat dreigt zoek te raken als voortdurend mensen aan het woord willen zijn die hun autonomie uit handen geven aan hogere machten die ze 'menen' te kennen. Op die manier schuiven veel mensen de eigen verantwoording af.
J.B. Irik
zaterdag 7 juli 2007
In de maatschappij waar religie weer volop in de belangstelling staat, is het belangrijk dat er ook een alternatief geluid te horen is. Het humanisme geeft de ruimte aan diversiteit van denken. Bij religieuze levensbeschouwingen is hier onvoldoende ruimte voor. Ik ben van mening dat dat het humanistisch gedachtegoed daarom moet worden ingebracht in in het maatschappelijk debat. Kortom, ja humanisten moeten van de tribune komen en meespelen op het maatschappelijke speelveld.
WF
zondag 8 juli 2007
Via de media en door de politiek moet ik tegenwoordig bij voortduring aanhoren dat ik burger ben in een land met een Joods-Christelijke cultuur. Media en politiek geven daarmee wel een zeer beperkt cultureel beeld van de burgers. Dat geeft duidelijk aan dat het humanisme inderdaad meer op de voorgrond dient te treden. Misschien komen we dan ook eens af van discussies als vr of tegen christenen, moslims, joden en wat er verder nog aan mogelijkheden zijn, maar die mij te veel de 'enige chte' willen zijn.
J.B. Irik
donderdag 16 augustus 2007
De ware humanist weet per definitie dat hij/zij de waarheid niet in pacht heeft. Dat maakt ons bescheiden, vaak t bescheiden. In feite is Nederland al bijna een halve eeuw in hoge mate een humanistisch land. Alleen willen gelovigen van velerlei soort het zo niet noemen. Daarmee verbloemen zij de teruggang van het religieuze denken, inclusief wat ik wil noemen de belangrijkste 'politieke religies'. Wat wij er aan kunnen doen dat de humanistische visie op mens en samenleving vaak niet als zodanig wordt onderkend? laten we eens beginnen met in allerhande situaties (in gesprekken, op radio en televisie, in de politiek en in de welzijnswereld) onze visie te geven onder vermelding van onze achtergrond. Dus niet 'Ik vind...' of 'Ik ben van mening...' maar 'Ik vind als Humanist... ' of 'Als Humanist ben ik van mening...' Het lijkt maar een kleinigheid, maar je kan het ook zien als een vorm van 'Coming out'. En dat wordt de hoogste tijd. Je bent Humanist - kom er dan ook voor uit.
Erik Stibbe
dinsdag 2 oktober 2007

Met bovenstaande reactie van Erik Stibbe ben ik het eigenlijk helemaal eens. Toch een kleine, persoonlijke, kanttekening. Ik ben niet 'bang' voor, zoals Erik dat noemt, de 'coming out', maar ik wil 'als Humanist' niet, net zoals vele gelovigen altijd hebben gedaan en nog steeds doen, de rol van zendeling op mij nemen.

A. de Groot
woensdag 3 oktober 2007
Als Humanist wil ik niemand bekeren, maar ik wil wel duidelijk zijn waar ik in het leven sta. Ik heb een aantal goed gelovige kennissen, maar niemand doet ooit pogingen mij tot zijn of haar geloof te bekeren. Dat doen alleen mij onbekende mensen als Jehova's getuigen aan de deur en televisiedominees.
Erik Stibbe
vrijdag 5 oktober 2007

Reageren

Om te kunnen reageren dient u ingelogd te zijn. Heeft u nog geen gebruikersnaam en wachtwoord? Dan kunt u deze eenvoudig aanmaken.

Inloggen

Om te kunnen reageren op het forum dient u eerst in te loggen.

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Beschikt u nog niet over een gebruikersnaam en wachtwoord, dan kunt u deze gemakkelijk aanmaken.

Bent u uw wachtwoord vergeten? Vraag een nieuw wachtwoord aan.