Black Monday

BLACK MONDAY
Afgelopen week kreeg ik een mail van een organisatie die zich om onze gezondheid zorgen maakt. In die mail werd Black Monday aangekondigd, de derde maandag in januari. Dat zou de meest depressief makende dag van het jaar zijn. Bij mijn weten is dit het tweede jaar dat ik in Nederland met dit fenomeen geconfronteerd wordt. En het kan niet anders dan dat dit verschijnsel is komen overwaaien uit de USA  en/of Engeland. Nu heeft de maandag altijd wel een bijzondere betekenis gehad in de Nederlandse samenleving, maandag was immers de wasdag. Met de toenemende welvaart en het verschijnen van wasmachines, droogtrommels is die maandag als wasdag echter verdwenen. Het kan nu 24 uur per dag en zeven dagen per week wasdag zijn. Ik vond die wasdag altijd wel bijzonder, het wasgoed wat buiten hing te drogen en dat werd dan heerlijk geurend door mijn moeder binnen gehaald om gestreken te worden in de huiskamer. Gezellig en bepaald niet deprimerend. Goed, het was misschien een sleur, maar hoeveel  gemeenplaatsen waren er niet in een dorp waar huisvrouwen hun was kwamen verzorgen en op die manier hun sociale kontakten onderhielden? Toch moeten huisvrouwen het wel als een opluchting gezien hebben dat de moderne techniek hen te hulp is geschoten bij het verwerken van die was. En dan zijn er ook nog firma’s opgedoken die de was kwamen ophalen en weer netjes terug brachten. Dus, wat depressie op maandag? De huisvrouwen kregen meer tijd voor zichzelf en het gezin.
Wat is er dan deprimerend aan de maandag en net die ene in januari? Ik heb daar eens over nagedacht en de term Black Monday bracht mij natuurlijk in de USA en in het bijzonder bij de aandeelhouders van de farmaceutische industrie. Die klaagden steen en been dat de winsten te laag waren en hun aandelen kelderden. Er moest door de managers maar eens stevig aan getrokken worden om de omzet van medicijnen, met name van de antidepressiva te verhogen. Maar er worden al zoveel kalmerende middelen verkocht, hoe krijgt men dat omhoog? Omhoog, dat was het! In de ruimte, in het heelal moeten we oplossing zoeken. Daar moet ergens een hemellichaam ronddraaien wat het evenwicht van een ander hemellichaam verstoort en daardoor het leven op aarde één dag verstoort en mensen in een kortdurende depressie stort. Het ei van Columbus dus. Afijn, er werd een aantal astrologen aan het werk gezet, die de invloed van dat hemellichaam konden ontdekken en verklaren, gedragsdeskundigen deden onderzoek naar het toenemen van depressies op die ene dag. Er werd nog geprobeerd een Nederlandse  sociaalpsycholoog uit Tilburg in te schakelen, maar die vond dat men zijn portie maar aan Fikkie moest geven. En jawel hoor, de deskundigen konden de hypothese van het verstorende hemellichaam en de invloed op de stemming van de mens op die derde maandag van januari verklaren. Voor het zelfde geld had men een andere datum kunnen kiezen.  Dat de maand december een rol zou kunnen spelen in het hebben van depressieve gevoelens van korte of langere duur  wordt kennelijk niet onderkend. Het zou niet de eerste keer zijn dat een familiediner ontaardt in een fikse ruzie. De eenzaamheid van alleenstaanden, ouderen, de verborgen armoede, redenen genoeg om depressief te worden of te blijven. Tot grote blijdschap van de zorgverzekeraars in Nederland, want die zijn er nu als de kippen bij om de verzekerden allerlei antidepressieve programma’s aan te bieden. En wat niet helpt met een mentale ingreep of een gesprekstherapie, wordt opgelost met het aanbieden van antidepressiva. Natuurlijk zal er ook een grote groep mensen zijn die op de derde maandag in januari geen antidepressiva zullen nemen, maar gewoon op deze dag depressief zitten te zijn,  Black Monday de schuld gevend van hun stemming en daarbij passend gedrag. Dat is een gemakkelijke verklaring en het ontslaat de mens van zijn eigen verantwoordelijkheid voor zijn functioneren, in dit geval voor zijn depressieve gedrag.
“Jansen, een beetje de schouders eronder vandaag hè!”
“Ik heb vandaag last van het Black Monday syndroom, baas…"
Black Monday (BM) brengt ons weer in een we–stemming, we hebben weer wat gemeenschappelijks. Zitten we daar nu op te wachten? Gezamenlijk depressief zijn omdat ons dat door deskundigen wordt opgelegd?  De zondag voorafgaande aan die derde maandag doen we gewoon, maar op die maandag kunnen we ons achter een depressie verschuilen om dan op dinsdag weer gewoon te doen? Iemand die depressief is heeft geen Black Monday nodig om dat te tonen. Het hebben van een depressie is geen pretje. Veel mensen lopen daar niet mee te koop. Het kwelt hen  alle dagen. De oorzaak van een depressie is zeer ruim, hoe mensen er mee om gaan is eveneens zeer uiteenlopend. Dat kan te maken met relationele problemen, met ziekte, noemt u maar op. Sommigen vechten tegen dat gevoel met allerlei middelen, sporten, hard werken, medicijnen, drank of verslavende middelen nemen. Anderen laten zich gaan in de depressie en komen uiteindelijk in de GGZ terecht of stappen uit het leven. Ergens is er altijd wel een mate zelfverantwoordelijkheid  voor het omgaan met die depressie. Dat lukt helaas niet altijd. En dan komt er nu een hype, een Black Monday, alsof dat een dag is die in het rijtje van Moederdag, Vaderdag, Bevrijdingsdag, een 4 mei herdenking en 5 mei viering, van koningsdag of noem maar op wat voor viering geplaatst moet worden waarin we een gemeenschappelijk gevoel moeten hebben.  Alsof we moeder niet op een andere dag eens kunnen meenemen uit eten of eens voor haar koken. Verliefden elkaar niet op een andere dag kunnen verwennen. Let op hè, straks wordt men bespot als men niet meedoet aan dat BM-gedoe (Black Monday gevoel). “Ach, hoe zielig, die heeft geen BM-gevoel”.
Het hebben van een depressie is niet om mee te lachen. Het introduceren van dit fenomeen BM vind ik onderschatting van de situatie waarin mensen met een depressie zitten. Door BM te koppelen aan een bepaalde dag in het jaar wordt de burger de verantwoordelijkheid ontnomen om zich te gedragen volgens zijn eigen leefomstandigheden. Na die maandag moet het dan weer over zijn, zeker? Dan moet men weer 'gewoon' doen. Ik voorspel dat BM in Nederland niet tegen te houden is. Er zullen zeker en vast buttons ontworpen en verkocht gaan worden, die mensen dan op die bewuste maandag kunnen opspelden. De tekst? Ik lijd vandaag aan een Black Monday Depressie. Of: Vandaag heb ik BMD.  Wedden dat dit een begrip wordt in Nederland? En als men het niet heeft zal men niet meetellen of zal men zielig gevonden worden, zo van “Ach arme, die heeft het BM-gevoel niet, wat zielig…..” En degenen die niet willen toegeven aan BMD, kunnen gewoon een anti-BMD pil nemen.
Willy Lammens
Castricum, 13 januari 2014
Geplaatst op vrijdag 17 januari 2014

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Reageren

Om te kunnen reageren dient u ingelogd te zijn. Heeft u nog geen gebruikersnaam en wachtwoord? Dan kunt u deze eenvoudig aanmaken.

Inloggen

Om te kunnen reageren op het forum dient u eerst in te loggen.

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Beschikt u nog niet over een gebruikersnaam en wachtwoord, dan kunt u deze gemakkelijk aanmaken.

Bent u uw wachtwoord vergeten? Vraag een nieuw wachtwoord aan.