Is handweigering het topje van een (de) ijsberg?

In haar column in de Volkskrant van vrijdag 29 augustus 2008 gaat Nausicaa Marbe in op een televisieuitzending waarin Mohammed Enait geïnterviewd werd over een rechtszaak tegen de gemeente Rotterdam en een daaropvolgende procedure bij de Commissie Gelijke Behandeling. Enait voelt zich gediscrimineerd omdat hij weigert vrouwen een hand te geven uit geloofsovertuiging en daarom de beoogde baan niet kreeg. Nausicaa Marbe geeft in haar column een aantal argumenten ter overdenking. Hieronder een deel uit haar column:

'De handweigering van Enait en consorten stemt tot nadenken: hoeveel onaangepastheid kan een samenleving aan? Je kunt daar heel chic over doen en het onderwerp wegzetten als een futiele preoccupatie van mensen die zich niet willen aanpassen aan andere culturen. Een non-onderwerp, zogezegd. Maar dat is een lui standpunt. Zolang handweigeraars instanties voor de rechter slepen en sympathieke omgangsvormen onderwerp van juridische strijd zijn, is er iets grondigs mis. De een geeft de ander een hand, da's alles. Het gaat niet om een por in andermans achterwerk, ik zeg er 't maar even bij. Niets rechtvaardigt die idiote, 'principiële' afkeer. Job Cohen denkt daar anders over. Ostentatief nam hij het begin dit jaar in de media op voor zijn protegé: een handweigerende Amsterdamse gezinscoach. Andere begroetingen zijn ook respectvol, doceerde hij daarbij. Dat zal best, maar daar gaat het niet om. Het is juist de weigering die onkies is. In alles is zij een afwijzing van onze samenleving. Je moet alle nuances negeren om, zoals Cohen, te stellen dat dit wangedrag respectvol voor vrouwen is. Een man die een vrouw niet aanraakt omdat hij opwinding wil voorkomen, koestert een beroerd mensbeeld. Permanent ontvlambaar zouden we zijn. Zulks mag niet van het opperwezen van dienst. Gelijk kinderen kunnen we ons niet beheersen. Met als dieptepunt der bouwvallige schepping de vrouw: te zwak, te dom, te emotioneel. Het is de man die haar hoort te beteugelen door haar niet aan te raken, haar uit dezelfde ruimte te verbannen, uit zijn werksfeer én vrije tijd. Handweigering is het topje van de ijsberg. Alleen naïevelingen zijn blind voor de vrouwonvriendelijke en discriminatoire context waarin zo'n handweigering thuishoort. Gelukkig zijn ze niet gek bij de gemeente Rotterdam. Terecht stelde de rechter ze in het gelijk om Enait te weren als ambtenaar op de afdeling Sociale Zaken. Stel je hem daar voor: in parate stand om zijn vrouwelijke collega's en klanten over hun 'negen erogene zones' te onderwijzen. Op die afdeling had hij zich bezig moeten houden met uitkeringen en inburgeringsbeleid. Zou zo'n anti-westerse salafist daar zinnig werk doen? Jawel, oordeelde de Commissie Gelijke Behandeling, in haar onwaarschijnlijke wijsheid.'

Heeft de Commissie Gelijke Behandeling juist geoordeeld?

Geplaatst op maandag 1 september 2008

Reacties

Er zijn nog geen reacties

Reageren

Om te kunnen reageren dient u ingelogd te zijn. Heeft u nog geen gebruikersnaam en wachtwoord? Dan kunt u deze eenvoudig aanmaken.

Inloggen

Om te kunnen reageren op het forum dient u eerst in te loggen.

Gebruikersnaam

Wachtwoord

Beschikt u nog niet over een gebruikersnaam en wachtwoord, dan kunt u deze gemakkelijk aanmaken.

Bent u uw wachtwoord vergeten? Vraag een nieuw wachtwoord aan.